Het komt maar weinig voor dat we direct delen hoe we ergens over voelen. Het is heel helder maar wat we dan zeggen is gefilterd om maar niet te kwetsen of om confrontatie te voorkomen.
Oprecht delen verijst kracht en lef. Kan je delen wanneer je weet dat de ander moeite heeft met het ontvangen?
Kan je liefdevol blijven of maken je emoties het verhaal?

Oprecht delen is uiting geven aan datgene wat onmiskenbaar plaats vind in je wezen. Je deelt wat er in je gebeurt, wanneer het gebeurt. Dit is puur en zonder oordeel. Je ziet dat er een blad van de boom valt en je deelt dit. Een ander zegt; "ah nee heh, moet ik weer opruimen!".

In de mannengroep is er vertrouwen en verbinding met elkaar. Ieder is uitgenodigd direct te delen wat er speelt. Hierdoor zijn eerlijke opvattingen over elkaar direct tot uiting gekomen. Deze blijken juist waardevol te zijn in plaats van kwetsend. Door vaker te uiten wat je werkelijk voelt verdwijnt de angst voor confrontaties. Er komt vertrouwen in je eigen waarnemen en je krijgt steeds meer kracht.

Het is een kans om van mind tot hart te komen. Wanneer je krachtige gevoelens die opkomen onderdrukt. Hoe kun je dan ooit gevoelig worden? Het is een uitnodiging te blijven bij wat er gebeurt in jezelf en hiervoor uit durven komen. Voel maar wat er gebeurt als je jou waarheid op tafel legt. En hoe voel je je wanneer je er van wegloopt en je gevoel ontwijkt. Gevoelens over anderen is een geschenk, het vertelt veel over jezelf maar durf je dit te delen?