| Devine manifestation |
|
Kan je jezelf zien als een manifestatie van het goddelijke? Vandaag kijk ik in de spiegel en ik zie...
Wat zie je als je jezelf in de ogen kijkt?
Waar kijk je naar, wat zie je, wie is het die ziet?Het is bijna duizelingwekkend terwijl je kijkt. Als eerste zie ik dat ik ouder ben geworden sinds de vorige keer dat ik goed keek samen met alles wat ik zou kunnen doen om mijn uiterlijk te verbeteren. Scannend en oordelend over mijn vorm tot in het kleinste detail. Plotseling wordt ik me bewust van mijn eigen oordelen en ik ga weer terug met mijn aandacht naar mijn ogen. Wie kijkt er nu? Waar is degene die registreert en besluit zichzelf te gaan zien in de spiegel? Het blijft stil… gelukkig maar.
Uit deze stilte wordt er in eens geklopt…. huh? Er duikt een besef op dat ik al lang sta te kijken naar mijzelf en dat het tijd wordt wat anders te gaan doen? Hey, wie ben jij dan? Mijn ego wil weer iets nieuws en nuttigs gaan doen en laat zich horen in deze saaie stilte. Ik luister er niet naar en begin te voelen wat de stilte met me doet. Tijd verdwijnt... Een enorme blijdschap komt zich opzetten, alsof ik ergens uit wakker wordt. Ik zie m'n ogen weer staren in de spiegel en ik herken mijzelf, niet meer als persoon maar als bewustzijn zonder ogen. Het is er wanneer m'n ogen dicht zijn, het is er wanneer ik bewust ben van mijzelf en ook wanneer ik dat niet ben. Iets onveranderlijks is aanwezig in mij en maakt al het andere overbodig. Het maakt niet meer uit wat ik van mijzelf vind of wat ik zie, ik ben wat ik altijd zal zijn. Dit gevoel geeft meer kracht dan welke sport- of vechtschool me ooit kan geven. When you see yourself (as you truly are) you will be the idol of yourself. Rumi Ik deel dit alles omdat ik merk dat het me heeft geholpen in het gevoel van slachtoffer zijn. Sommige momenten voel ik mij slachtoffer van mijn omgeving, relatie of gebeurtenis. M'n beloved Marcia wijst mij hier keer op keer op. Tot ik er gek van wordt als het ware. Alsof je op het moment dat je je niet sterk voelt, nog een trap na wilt krijgen.Zelfs wetend dat ik mezelf als slachtoffer opstel, lukt het me niet altijd om hieruit te komen. Mijn ego wilt niets liever dan wegkwijnen in de pijn die de wereld me toe heeft gebracht. Het liefst nog met erkenning van anderen, over hoe zwaar ik het wel niet heb. Ik weet inmiddels dat er niets zo onaantrekkelijk is als een slachtoffer. Soms is het heel subtiel, een andere keer duidelijk lichamelijk aanwijsbaar. Bij de ander is het altijd zo makkelijk om te zien en te zeggen dat het niet nodig is om je als slachtoffer op te stellen. Maar zelf hieruit stappen en je kracht hervinden is niet altijd (eenvoudig) binnen handbereik. Of toch wel? Ik daag je uit! Stel je voor; jij bent Shiva!Alles wat er gebeurt in je leven heb jij jezelf toegebracht. Het is je eigen creatie, van het kleinste detail tot het grootste. Wens jij jezelf toe om slachtoffer te zijn van je eigen creatie? Hoe groot is jou wens om te groeien van iedere tegenslag en alles wat maar enigszins moeilijk is? Hoe eerder je stopt met de rol van slachtoffer zijn, hoe meer je in contact komt met je Shiva kracht. Er is een verschil tussen ondergaan wat moeilijk is en omgaan met wat moeilijk is. Beide wegen zijn pittig, alleen bij de 1e heb je een gebogen hoofd en de ander een rechte rug. Zolang jij jezelf niet kunt zien als het Goddelijke gemanifesteerd, zal het lastig zijn. Mijn focus richt zich volledig op mijn eigen slachtoffer zijn en die van jou. Ik nodig je uit dit bij jezelf en ieder andere Shiva aan het licht te brengen. Jij bent Shiva, de creator en vernietiger van jou eigen perceptie, jou universum. |
Ik deel dit alles omdat ik merk dat het me heeft geholpen in het gevoel van slachtoffer zijn. Sommige momenten voel ik mij slachtoffer van mijn omgeving, relatie of gebeurtenis. M'n beloved Marcia wijst mij hier keer op keer op. Tot ik er gek van wordt als het ware. Alsof je op het moment dat je je niet sterk voelt, nog een trap na wilt krijgen.
Stel je voor; jij bent Shiva!












