De echte man - rauw en hemels

Onlangs kreeg ik dit persoonlijk schrijven van een Goddess onder ogen en vroeg of ik dit met jullie mocht delen... Ik ben op zoek naar de echte man! Ik wil de man zien, ongecontroleerd en in volledig zijn. Volgens de Shakti Shiva is de man de baken, de pilaar, de rivierbekken en is de vrouw de chaos, de extatische danseres, de rivier. En toch... zoek ik de echte man. De man die alle controle los durft te laten. Die niet nadenkt over beheerst zijn, controle houden leiding nemen. Maar de man die volledig zijn instinct vertrouwt, de man in volledige verbinding tussen dierlijk en hemels. Hij kent zijn oerdrift en durft hiernaar te handelen omdat hij weet dat het verenigd is met het goddelijke in hem. Het is wat anders dan de grijpgrage handjes, het is anders dan domineren. En toch ook niet, maar het komt vanuit een oerkracht van pure levenslust. En ondanks dat het oncontroleerbaar is, is het Goddelijk, omdat hij in verbinding is. Ik wil geen man die weet wat hij doet, ik wil een man die niet meer weet wat hij doet, ik wil adelaar en leeuw tegelijk in hem zien en al het andere dierlijke dat hij in zich heeft, ik wil voelen dat hij mij kan verslinden, dat hij zijn volledige natuur zijn gang kan laten gaan, omdat hij verbonden is met het Goddelijke. Ik wil geen man die zich inhoudt, die nog lijdt aan eeuwenoude schuldgevoelens van de onderdrukking van vrouwen uit het verleden. Deze man is niet vrij, deze man neemt het schuldgevoel in mij mee, waardoor het schuldgevoel voeding blijft houden. Ik wil een man die het lef heeft om te zeggen: ik heb compassie voor wat er in het verleden is gebeurd, ik begrijp de mannen, zonder dat ik het goedkeur en ik begrijp de vrouwen zonder dat ik medelijden heb. Ik heb compassie voor het verleden en ik heb mij ervan bevrijd. Een vrije man kan mij bevrijden. Alleen een vrije man, kan een onvrije vrouw bevrijden. Niet omdat hij haar ontketent, maar omdat zij in zijn ogen haar vrijheid kan zien, in zijn lijfelijke beweging haar bevrijding kan ervaren, omdat zij in zijn vrijheid haar verlangen naar vrijheid kan verwezenlijken. Ik wil een man die de onderdrukking en het schuldgevoel loslaat, misschien zelfs samen met mij, ik wil zijn bevrijding voelen, zijn bevrijding van zijn eigen eeuwenoude ketens, zodat ik ook de sleutels kan pakken van mijn boeien en zelf mij kan bevrijden, puur en alleen door mij te realiseren dat het veilig is, dat ik veilig ben. Niet in de voorzichtigheid van de man. Ik voel dat die vals is, een voorzichtige man is nog niet vrij, een voorzichtige man onderdrukt iets. En als hij iets onderdrukt neemt hij dat in mij mee en wordt de onderdrukking gevoed. Ik wil hem in mij nemen in zijn volle kracht, alles, maar dan ook echt alles voelen, waardoor ik het leven kan voelen, het leven in mij. Hij raakt met zijn leven mijn leven. Samen zijn we Goddelijk oncontroleerbaar, omdat er niks meer te controleren valt, de controle voorbij, omdat we vrij zijn. Vrij van een zwaar gemaakt verleden. Mijn wonden helen niet wanneer jij jezelf beperkt. En op momenten dat jij de controle over jezelf even loslaat, wordt de onderdrukking van jezelf weer vervangen door de onderdrukking van mij. Ik weet wel dat voor veel vrouwen deze wonden nog niet geheeld zijn en ik zie hen eronder gebukt gaan, maar ik zie de mannen ditzelfde doen. Ik zie mannen die alle schulden van hun voorvaderen op zich nemen en in hun handelen proberen dit goed te maken. Maar er is niks goed te maken. Er is een nieuwe weg in te slaan. Bevrijd jezelf en laat zien dat je te vertrouwen bent, in plaats van mij te pleasen, de adoreren, te beschermen. Je beschermt mij tegen jezelf en dat maakt het zo onbegrijpelijk ingewikkeld. Zorg liever dat ik je kan vertrouwen en dat kan ik pas als je mij alles laat zien, ALLES. In het vertrouwen dat het er mag zijn om geheeld te worden. We helen het samen. Ik kan het aan, ik kan het hebben, ik wil het samen met je dragen. Laat mij jou zien, echte man. Wees niet bang, ik ben geen kwetsbaar teer poppetje, niet meer. Mits jij eerlijk en oprecht bent en vooral tegen jezelf. Dan weet ik dat ik je kan vertrouwen, in je dierlijkheid en je Goddelijkheid. En dan komen we weer samen, vanuit vrijheid en gelijkheid. Gelijkheid...in de vorm die wij oorspronkelijk hebben. Elkaar respecterend, elkaar ziend, elkaar voelend en voedend in alles dat we te ontvangen en bieden hebben. Hou je niet in, omdat je denkt dat ik je niet aankan, hou je niet in omdat je denkt dat je nog wat hebt goed te maken. Maar overstijg jezelf, laat je angst los en geef me alles dat je hebt. Dat kan ik zoveel beter hebben dan je eigen onderdrukking. Het is die onderdrukking van jezelf die mij raakt en die mij herinnert aan pijn en steeds weer pijn doet. Jouw echtheid, jouw rauwe en Goddelijke ziel windt me op, neemt me mee, laat mij vrij. Ik wil jou meenemen hierin als dat is wat je van mij verlangt, wat heb je nodig om erop te vertrouwen dat ik jou kan ‘hebben'? Of is het je eigen angst en heeft het niks met mij te maken? Is het jouw angst voor je eigen kracht die je toeschrijft aan de kwetsbare vrouw. Je moet je inhouden voor haar, terwijl je eigenlijk doodsbang bent voor je eigen kracht... Op welke manier gebruik je haar, gebruik je mij als excuus voor je angst? Ik ben niet bang, jij? Waar ik wel bang voor ben zijn je uitspattingen die onder de mantel van controle keer op keer tevoorschijn komen, zonder jouw toestemming en daarmee destructief. Ik geloof niet dat jouw werkelijke kracht destructief is. Ik geloof dat jouw werkelijke kracht mij naar de hemel kan brengen en terug op aarde kan zetten. In hetzelfde moment. Maar ik heb nodig dat jij los durft. Daarmee zet je mij in mijn kracht, direct! Misschien klopt mijn gevoel absoluut niet met een algeheel weten en misschien is het een individuele ontdekking die al duizend keer is gedaan. Maar dit is mijn verlangen en mijn wens: Ik wil een echte rauwe, hemelse man. Ik heb compassie voor jouw zoektocht hierin, ik heb respect voor je moed om door je angst heen te breken en ik wil je graag bewijzen dat ik je kracht kan dragen, dat ik ernaar verlang en mij ermee wil voeden. Ik heb plezier en moeite met de tussenfase. Het plezier van een moeder die haar zoon nieuwe dingen ziet ontdekken, maakt me in de war als vrouw van jou als man. Het plezier van de glimpen van jouw kracht winden me op, maken me dorstig, geil en vol levenslust. Ik wil het voelen, overal. En de teleurstelling als het nog niet echt vrij is, mag ik omarmen. Het minst sexy moment, afstotend zelfs. Maar ik weet dat je door lagen heen gaat, ik bewonder je moed mij deze te laten zien. Ik verwelkom ze, ook al stoten ze mij tegelijk af. Ik wil dit doen, samen met jou. Voor mij, voor jou, voor mannen en vrouwen, voor een vrije verbinding. Neem mij, vrij. Denk je dat je de enige bent die dit doodeng vindt? Jij en ik beiden... Want dit is wat ik wil voor jou en voor mij. Ik weet dat ik je hier kan brengen. Ik weet dat ik jou mij kan geven, zodat jij mij jou kan geven. Maar ik wil dit niet alleen voor jou en mij, maar voor alle mannen en vrouwen. Ik voel dat ik je kan laten doen wat ik wil, dat ik je kan verleiden de controle compleet te verliezen. Maar ook ik schrik terug. Want ik wil geen lichamelijke seks met iedereen. Ik wil mijn lichaam niet gebruiken om alle mannen te bevrijden, en toch wil ik in iedere man de vrijheid ervaren. Iedere man wil ik uitdagen, uitnodigen, verleiden om zichzelf te bevrijden. Maar dat maakt ook dat ik voel dat ik nu alle mannen aantrek. Wat doe ik daarmee? Wat doe ik met de invloed en macht die ik nu voel? Ik wil je bevrijden, echt. Maar ik wil niet iedereen mijn lichaam geven. Daarvoor is het voor mij te heilig, intens en weet ik niet of het mijn rol is je op die manier te bevrijden. Ik wil je hart raken, je vertrouwen geven, jouw eigen vertrouwen weerkaatst in mijn ogen. Ik wil bij je zijn in jouw proces, ik blijf staan, ik zie jou. Dat is wat ik van mijzelf wil geven, mijn uitnodiging, mijn liefde, mijn kracht, mijn wijsheid. Met mijn lichaam wil ik je aanraken, zodat jij jouw opening gaat zoeken. Dit is mijn gift aan jou. En mijn gift aan mij. En in dit contact, in het moment dat jij mij toelaat in jouw hart, vervul je mijn hart, vibreert mijn hart met dat van jou en voel ik tranen van ontroering. Ik hoef je helemaal niet te kennen. Het kan op de dansvloer gebeuren, bij het bushokje, in een stilte of gesprek. Maar die momenten dat ik jou mag zien en even voel dat jij niet controleert, maar vanuit jouw hart vrijlaat. Dat moment. Dat geeft mij leven! Maar hoe ga ik ermee om dat jij dat verwart met seks, of dat ik jouw verwar met seks? Ik wil niet dat je weer sluit. Ik wil je niet kwetsen met mijn afwijzing voor seks. Ik wil je een doorgang geven en met mijn afwijzing ben ik bang dat je weer sluit. Maar seks is voor mij heilig en ik zal niet (meer) vrijen wanneer ik niet voel dat dit ook is wat ik wil. Omdat ik zoek naar een andere vorm om je te openen en je te zien. Het voelt soms als een onmogelijkheid om je te mogen zien zonder seks te willen. Is dat de vorm van de man om zich te laten zien? En is iedere afwijzing van een vrouw daarom een kwetsing in het jezelf laten zien? Hoe kan dat anders? Ik weet dat het jouw ding is en dat het niet mijn verantwoordelijk-heid is, maar toch voel ik dat we hier samen in zijn. Ik wil mannen hierin graag begrijpen, zodat ik mij vrij kan blijven voelen in mijn lichaam zonder mijzelf te ervaren als een open uitnodiging voor seks. Ik wil mijn seksuele energie niet temperen omdat ik bang ben dat ik jou een signaal geef wat ik niet wil invullen. Ik wil het volledig vrij laten, volledig de ruimte geven, want ik ben een en al seksuele energie, levensenergie. Geniet ervan, ik geef het je, raak me aan, het is oke. Maar laat het vooral je hart binnenstromen, in de energie, in de speelsheid. Kan dat? Kan jij dat? Zonder directe penetratie? Is dat genoeg voor jou om jou te raken? Ik wil jou raken. Ik vind het heerlijk om jou te raken, overal en altijd. En als onze harten samenkomen, wil ik dichterbij je komen, steeds dichterbij, iedere stap voelend. Iedere toenadering geeft een andere energie. Ik voel die heel sensitief. Soms kan ik vooruit voelen, maar vooral gun ik mij de ervaring om ieder moment te voelen. En dan is er meestal een vorm, een moment, een afstemming waarop ik de energiestroom tussen jou en mij heerlijk vind, soms goddelijk op een grote afstand. Ik voel het spel van onze energie en geniet daarvan. Het hoeft niet vastgezet te worden, maar vaak voel ik op dat moment een forcering ontstaan van de man. Alsof het meer en dieper moet, terwijl het moment zelf wordt overgeslagen. Eerder sloot ik dan direct. Ging ik terug in de bescherming en voelde ik vooral veel teleurstelling. Waarom dit niet waarderen? Voel jij het dan niet? Vooral dat laatste. Ik dacht op het moment dat we het samen voelden, maar door de forcering denk ik hier alleen in was. Ik realiseer mij inmiddels dat er een verschil is tussen mannen en vrouwen. Om het verschil te begrijpen heb ik jou nodig. Ik weet niet of jij het ook voelt en meer wilt of dat je het inderdaad niet voelt en daarom gretig verder zoekt naar het gevoel dat jij wilt vinden. En eigenlijk weet ik het wel... Jij voelt het, net als ik. En misschien is het zelfs dat je jouw waardering en genieten op deze manier uit. En dat mijn afwijzing daarin jou aan het twijfelen maakt of ik wel voelde wat jij voelde.... Wat is het een magisch spel dat wij samen spelen, ik de vrouwelijke energie, jij de mannelijke energie, vorm gekregen in jou en mij, in man en vrouw, in alle mannen en in alle vrouwen. Ik voel mij verbonden met jou, man voor mij, met alle mannen en met alle vrouwen. Ik verheug me op het vervolg van ons avontuur... Shakti 27-10-2011